Gala Inauguracyjna będzie uroczystym otwarciem pełnym muzycznych emocji, mistrzowskich interpretacji i niezwykłej atmosfery. To wydarzenie rozpocznie kolejny sezon spotkań z muzyką na najwyższym poziomie, zapowiadając wiele niezapomnianych koncertów i artystycznych przeżyć. Cavatina Philharmonic Orchestra poprowadzi Ewa Strusińska, dyrygentka ceniona za klarowne interpretacje i dbałość o szczegóły. Solistą koncertu będzie wybitny polski skrzypek Janusz Wawrowski, który wystąpi na legendarnym Stradivariusie „Polonia” z 1685 roku – jedynych skrzypcach Antonia Stradivariego znajdujących się obecnie w Polsce. Instrument ten, uznawany za bezcenny skarb światowego lutnictwa, zachwyca wyjątkowym brzmieniem i historią sięgającą XVII wieku. Wieczór otworzy monumentalna uwertura Ludwiga van Beethovena – „Leonora” nr 3 op. 72b, jedno z najwybitniejszych dzieł orkiestrowych kompozytora, które prowadzi słuchacza od dramatycznego napięcia ku triumfalnemu finałowi, ukazując pełnię beethovenowskiego rozmachu symfonicznego. Drugą pozycją programu będzie II Koncert skrzypcowy Grażyny Bacewicz z 1945 roku, jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury koncertowej XX wieku. Kompozytorka połączyła w nim neoklasyczną formę z ekspresją, energią rytmiczną i efektowną partią solową. Koncert składa się z trzech części: I. Allegro non troppo – dynamiczna i pełna neoklasycznej motoryki część pierwsza, z wyraźnie zarysowanymi kontrastami tematów, II. Andante – część środkowa o charakterze lirycznym, przypominająca melancholijną kołysankę, dająca soliście przestrzeń na kantylenę, III. Vivo – finał niezwykle energiczny, szybki i wirtuozowski, oparty na rytmice tanecznej i ruchu ciągłym (moto perpetuo). Po przerwie zabrzmi VIII Symfonia G-dur op. 88 Antonína Dvořáka, skomponowana w 1889 roku. To jedno z najbardziej pogodnych i pełnych naturalnego uroku dzieł późnego romantyzmu, inspirowane czeskim folklorem i krajobrazem. Symfonia składa się z czterech części: Allegro con brio Adagio Allegretto grazioso – Molto vivace Allegro ma non troppo Bogactwo melodyki, taneczna rytmika i efektowny finał sprawiają, że VIII Symfonia Dvořáka pozostaje jednym z najbardziej lubianych dzieł symfonicznych końca XIX wieku.